Aan de overgangsperiode komt op 31 december 2020 een einde. Het lijkt erop dat we afstevenen op een ‘no deal-brexit’. Dit betekent dat het VK per 1 januari 2021 de EU als lidstaat zal verlaten. Vanaf dat moment zal er veel gaan veranderen voor bedrijven gevestigd in het VK die zaken doen met Europa en vice versa.

Import- en export voedings- en levensmiddelen

Een van de uitdagingen is het importeren van producten in de EU, meer specifiek het importeren van voedings- en levensmiddelen. Hierover is eerder een blog verschenen op onze website. Op basis van Europese regelgeving worden er eisen gesteld aan de kwaliteit van voedings- en levensmiddelen die op de markt worden gebracht en de informatie die op het etiket aan de consument moet worden verstrekt. Voor producenten en leveranciers van voedings- en levensmiddelen gevestigd in het VK verandert er na de Brexit veel. Vanaf dat moment is deze regelgeving niet meer op deze bedrijven van toepassing en worden zij gezien als ‘exporteur’. Eén van de dingen die een producent als gevolg daarvan zal moeten aanpassen is het etiket op de producten.

Wat moet er op een etiket staan?

De regels met betrekking tot etikettering van producten zijn te vinden in Verordening (EU) nr. 1169/2011. Het doel van deze verordening is om consumenten in lidstaten van de EU te beschermen door toe te zien op adequate informatieverstrekking over voedings- en levensmiddelen. Deze Verordening verplicht de producent onder meer een deugdelijk etiket op het product te vermelden, waarop informatie over onder meer de identiteit, de samenstelling, de eigenschappen en de voedingskenmerken van het levensmiddel zijn terug te lezen. Daarnaast dient het etiket ook te zijn voorzien van informatie over de bescherming van de gezondheid van consumenten, informatie over bewaring van het product en informatie over het veilig gebruik van een levensmiddel.

Op grond van het eerste lid van artikel 8 van de Verordening is de producent van het levensmiddelenbedrijf, onder wiens naam of handelsnaam het product in de handel wordt gebracht, verantwoordelijk voor de productinformatie. Indien de exploitant van een levensmiddelenbedrijf buiten de EU is gevestigd, wordt niet de exploitant, maar de importeur van het levensmiddel in de EU hiervoor verantwoordelijk.

Verandering van etiketten na Brexit

Vanaf 1 januari 2021 kwalificeren de exploitanten van levensmiddelenbedrijven in Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland in beginsel als exploitanten die buiten de EU gevestigd zijn. Teneinde de handel door deze exploitanten op de markt van EU voort te zetten is een aanpassing van de productetikettering noodzakelijk. Als de producent niet in de EU is gevestigd, is de importeur van de producten in de EU verantwoordelijk voor de informatie op het etiket. Na de Brexit zal de in het VK gevestigde producent van levensmiddelen niet meer als verantwoordelijke voor het etiket worden aangemerkt. Dit betekent dat de etiketten op dit punt aangepast moeten worden, zodat na de Brexit de naam en het adres van de importeur (het bedrijf dat het product op de markt brengt) op het etiket zijn vermeld.

Praktische uitdagingen

Het voorgaande komt er op neer dat veel producenten etiketten moeten gaan aanpassen. Als wordt gewerkt met meerdere afnemers in Europa, kan dit betekenen dat meerdere etiketten moeten worden gemaakt, afhankelijk van welke partij kwalificeert als importeur. Dit kan in de praktijk leiden tot hoge kosten of een verandering in het distributienetwerk. Bedrijven worden voor grote uitdagingen gesteld om ook na de Brexit hun ‘business as usual’ te kunnen voortzetten.

Meer informatie?

Er zijn oplossingen om praktische problemen rondom etikettering te voorkomen. Heeft u hierover vragen of wilt u meer informatie over eventuele oplossingen? Dan kunt u contact opnemen met Merel Lentjes of een van onze andere advocaten van Team Food en Agri.

December 2020