2017: Een jaar om in te vertrouwen?

Na het ‘Jaar van de Transparantie’ (2015, met een vervolg in 2016) en de periode van ‘Transitie’ in het sociale en het zorgdomein rijst de vraag: wat staat ons voor 2017 vanuit ‘Den Haag’ te wachten? Wordt het, indachtig het – ook elders in de zorg doordringende –  gedachtengoed van de nieuwe Zorgbrede Governancecode (ZGC 2017), het ‘Jaar van het Vaarwel van de Afvinklijstjes’ en vooral: het ‘Jaar van het Vertrouwen’?  Een high trust gezondheidszorg is een wenkend perspectief.

Eén van de eerste nieuwsberichten die ons in 2016 bereikten was dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg bestuurders van zorginstellingen zo nodig kan vervangen. De nieuwe Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz) biedt haar daartoe, bij wijze van ultimum remedium, de bevoegdheid. Al spoedig volgden berichten over een onveilig opleidingsklimaat op een KNO-afdeling van een Amsterdams ziekenhuis. Ook zwijgcontracten kwamen in het nieuws, evenals opnamen in de spreekkamer door patiënten, later mogelijk te gebruiken in een tuchtprocedure. In de tweede helft van het jaar trok de bevoegdheid van zorgverzekeraars om medische dossiers in te zien de nodige aandacht. Hoeveel verlies aan privacy mag ‘fraudebestrijding’ (ofwel: materiële controle van declaratiegegevens) ‘kosten’? Ook werd bericht over ziekenhuizen die ‘verdrinken in een zee van richtlijnen’ en over ‘een raamwerk voor toetsing van toezichthouders’.

Vertrouwen, of het beschamen daarvan, dáár gaat het in veel gevallen om. Hoe staat het wat dit betreft in ‘Den Haag’? In de Beleidsagenda 2017 van de minister en de staatssecretaris van VWS staat de vraag centraal: Wat heb je nodig?  Wij willen, aldus de beide bewindslieden, “met de omslag die wij de laatste jaren in de zorg hebben gemaakt mensen de zorg bieden die in deze tijd bij hen past”. Dicht bij huis, of liefst thuis, zonder onnodig papierwerk (denk aan alle bureaucratie in, onder meer, de wijkverpleging).

De vraag Wat heb je nodig?  wordt vervolgens ook betrokken op degenen die de zorg verlenen: ‘Wetten en regels alleen maken een omslag in de zorg niet mogelijk. Er dient ook ruimte voor professionals te zijn. Zo gaat te veel papierhandel ten koste van het werkplezier en de kwaliteit van zorg en belemmert het vernieuwing.’

Maar wie staat aan de wieg van al dit papierwerk? En wie merkt nu, in dezelfde  Beleidsagenda, op dat ‘het schrappen van onnodige regels makkelijker gezegd is dan gedaan’ en dat ‘het daarom mooi is om te zien (curs. RtH) dat zorgverleners met zorgverzekeraars, de Inspectie, de Nederlandse Zorgautoriteit en andere betrokkenen om tafel gaan om regels tegen het licht te houden’?

Het is voor iedereen, maar in de eerste plaats voor ‘Den Haag’ gezien haar beleidsbepalende en –uitvoerende (voorbeeld)functie, goed om bij zichzelf te rade te gaan. Én daarbij vooral ook terug te gaan naar de bron: het hebben van vertrouwen in elkaar. Dat betekent onder meer: vertrouwen in de professionals en de anderen die zorg dragen voor ‘wat patiënten nodig hebben’. Voor degenen die hun eigen verantwoordelijkheid niet waarmaken is er bijna altijd wel enigerlei – gepaste – remedie achter de hand; high trust wordt dan alsnog high penalty. Mogen er in 2017, ook al betreft het een ongewis verkiezingsjaar, de nodige vertrouwensvolle nieuwsberichten in onze (elektronische) brievenbus belanden.

 

Wij wensen u van harte een goed 2017 toe!

 

22 december 2016

782 
Ik help u graag verder
Rankie ten Hoopen
Juridisch medewerker
749 
Ik help u graag verder
Judith Wintgens-van Luijn
Partner
Meest gelezen
  • ‘Kopietje paspoort’
  • ‘Oude’ pandeigenaren versus nieuw...
  • ‘Recht op vergetelheid’ heeft geen...
  • “Als lekkerste getest” niet...
  • “Detachering” leerling is verwijdering